Thuis tussen het groen en de vogeltjes

In september 1985 betrok Tineke Peters (85) haar huis aan de Dommelborch in Rosmalen. Nu, veertig jaar later, woont ze er nog altijd met veel plezier. “Vanuit hier kan ik nog altijd alles doen wat ik wil”, stelt ze tevreden vast.

“Ik was hier de eerste bewoner en heb Rosmalen in veertig jaar groot zien worden”

Omringd door grote, groene bomen in de vriendelijk ogende wijk staat het hoekhuis van Tineke. Links is voldoende ruimte voor haar auto. Eenmaal binnen valt de grote, lichte woonkamer op. Door deze niet te vol te zetten heeft Tineke veel ruimte. Hart van het huis vormt de grote eettafel voor de raam aan de achterkant. Daar ligt de veelgebruikte tablet van Tineke en haar onafscheidelijke vogelgids. “Ik hou van vogeltjes. Mijn tuintje is klein, maar toch weten meesjes, vinken en de bonte tortel de vogelhuisjes en vetbollen die aan de schutting hangen goed te vinden. Ik vind het zo gezellig om naar ze te kijken en lok ze echt naar me toe.”

Eerste bewoner

Tineke is geboren en getogen in Grave en opgeleid tot verpleegkundige. In 1984 kreeg ze een baan bij het Huis van Bewaring in Den Bosch, waar ze meedraaide in de medische dienst. “Ik kreeg toen vanuit justitie een huis in deze, toen net gebouwde wijk, aangeboden. Die luxe bestond nog in die tijd. Ik koos voor dit hoekhuis en ben er samen met één van mijn drie kinderen ingetrokken. Ik ben gescheiden van mijn eerste man en mijn tweede man is overleden. Dit is echt mijn veilige plekje. Ik was er de eerste bewoner en heb Rosmalen hier in veertig jaar groot zien worden.”

Renovatie

In al die jaren is het huis verschillende keren geschilderd door JOOST (voorheen Kleine Meierij). Twee jaar geleden vonden er grote renovatiewerkzaamheden plaats: er werd een nieuwe keuken en badkamer geplaatst en ook de ramen, deuren en kozijnen werden vervangen. “Wanneer er iets is, ga ik altijd persoonlijk langs bij het Buurt Informatie Centrum van JOOST aan de Wethouder Noppenlaan. Samen denken we dan na over een oplossing.”

Klein maar fijn tuintje

Piepjong is ze met haar 85 jaar niet meer, maar Tineke is in voor alles en heeft een drukke agenda. “Ik rij nog auto, doe mijn boodschappen zelf en heb veel kennissen in de buurt waarmee ik graag op een terrasje zit. Hier thuis speel ik online bridge, ik lees graag, hou van schilderen en poëzie.” Het meest geniet Tineke van haar tuintje. Als het even kan, zit ze buiten om naar de vogeltjes te kijken. “Het is ieniemienie maar zo fijn! ’s Morgens gooi ik als eerste de achterdeur wijd open. De druiven en de Oleander snoei ik nog zelf.”

Mijn thuis

Tineke slaapt boven en ze strijkt nog op zolder. “Natuurlijk word ik iets onzekerder, dus er is door JOOST een extra stuk trapleuning geplaatst. Ik lijd aan het PHPD-syndroom – dat staat voor Pijntje Hier, Pijntje Daar, ken je dat niet? – maar verder gaat het prima. Dit is helemaal mijn thuis.”